Odziewdzin ogólnie: 164706.
Linki, SZKOŁA RODZICE
SŁOWO DELEGATA KEP DS. DUSZPASTERSTWA NAUCZYCIELI
NA DZIEŃ EDUKACJI NARODOWEJ – 14 PAŹDZIERNIKA 2026
Drodzy Nauczyciele i Wychowawcy,
Dzień Nauczyciela kieruje nasze serca i myśli ku wszystkim, którzy realizują jedną
z najważniejszych misji jaką jest wychowanie. Z wdzięcznością, troską i najlepszymi życzeniami myślimy o nauczycielach i wychowawcach, o każdej polskiej szkole i placówce wychowawczej. W tym roku to święto obchodzimy w szczególnych okolicznościach. Z wielkim zaniepokojeniem i smutkiem przeżywamy bolesne wydarzenia, do których doszło w szkołach w Ostrołęce, Leszczydole-Nowinach
i innych miejscach. Wielką modlitwą i współczuciem ogarniamy wszystkie osoby bezpośrednio dotknięte tymi tragediami: zmarłą pracownicę szkoły, jej najbliższą rodzinę, zranionych i chorych nauczycieli oraz uczniów, a także wszystkich nauczycieli, pracowników, uczniów, rodziców i lokalne społeczności. Modlimy się też za młodych ludzi, którzy dokonali tych czynów. Wiemy wszyscy, że stajemy wobec tajemnicy ludzkiego cierpienia i zagubienia, dlatego powinniśmy „rozbroić się”
z wszelkich osądów, widząc jak często agresja młodych ludzi jest tak naprawdę ich krzykiem o bliskość, miłość i zauważenie.
Te smutne okoliczności nie mogą prowadzić do formułowania krzywdzących, uogólnionych opinii na temat nauczycieli i innych osób pracujących w polskich szkołach. Tym bardziej teraz wypada nam zauważyć, jak ważna jest ich rola, jak bardzo potrzebujemy pedagogów z powołania, jak potrzebują oni naszego wsparcia i współdziałania. Najbardziej chyba wszyscy potrzebujemy odpowiedzialnego i poważnego podejścia do kwestii edukacji. Edukacja nie może polegać na eksperymentach, doraźnych rozwiązaniach, czy łatwych propozycjach, które czynią polską szkołę coraz mniej wydolną wychowawczo i kształceniowo. Jak za czasów Komisji Edukacji Narodowej i dziś Polska potrzebuje poważnego, mądrego i opartego na najbardziej fundamentalnych wartościach systemu edukacji.
Papież Leon XIV w ślad za papieżem Franciszkiem, wzywa świat do Globalnego Paktu Wychowawczego. Wydaje się, że i nam, Polakom, pilnie potrzeba polskiego przymierza wychowawczego. „Nikt nie wychowuje samodzielnie – pisze Leon XIV – Wspólnota wychowawcza to «my», w którym nauczyciel, uczeń, rodzina, personel administracyjny i obsługujący, duszpasterze
i społeczeństwo obywatelskie spotykają się, aby tworzyć życie” (Leon XIV, List apostolski Kreślić nowe mapy nadziei). W młodym pokoleniu, jak w lustrze, odbijają się problemy nas – dorosłych. Nie rozwiążą ich jedynie patrole w szkołach ani kolejne ustawy, regulacje i instrukcje. Uczniowie potrzebują zintegrowanego, a nie rozbitego i skłóconego środowiska wychowawczego i społecznego. Pilnie potrzebują stabilnej i harmonijnej rodziny, zainteresowanej nie tylko dobrobytem dzieci, ale ich właściwym i integralnym rozwojem. Bardzo potrzebują spójnej i sensownej propozycji wychowawczej, w której najwyższą wartością i pięknem jest życie, godność osoby ludzkiej, małżeństwo i rodzina.
W imieniu wspólnoty Kościoła katolickiego i duszpasterstwa nauczycieli zapewniam o naszej wdzięczności wobec każdego z Was, o nieustannej modlitwie w Waszych intencjach i wspólnej trosce o wychowanie dzieci i młodzieży. Wam i Waszym rodzinom życzymy pokoju w sercach, nieustającej nadziei, poczucia bezpieczeństwa i przekonania, że jesteście ważni i potrzebni Bogu i Ojczyźnie!
Z modlitwą i błogosławieństwem
† Andrzej Przybylski
Arcybiskup Metropolita Katowicki
Delegat KEP ds. Duszpasterstwa Nauczycieli
Katowice, 14 października 2026 roku
OŚWIADCZENIE PREZYDIUM KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI „MŁODY CZŁOWIEK ZASŁUGUJE NA WIĘCEJ”
Wychowanie młodego pokolenia nie jest zadaniem jednej instytucji. Rodzina, szkoła, wspólnoty religijne, organizacje społeczne i państwo współtworzą przestrzeń rozwoju młodego człowieka. Potrzeba współpracy opartej na wzajemnym szacunku i uznaniu kompetencji każdego z uczestników procesu wychowawczego. Widzimy, jak bardzo dziś dzieci i młodzież potrzebują autentycznego wsparcia, pewnych drogowskazów i środowisk, w których mogą wzrastać w poczuciu bezpieczeństwa i godności. U progu nowego roku szkolnego i w obliczu poważnych wyzwań stojących przed wychowaniem, Prezydium Konferencji Episkopatu Polski czuje się zobowiązane zabrać głos w duchu pasterskiej troski o młode pokolenia w naszej Ojczyźnie.
1. Kościół w służbie integralnego rozwoju człowieka Kościół od wieków towarzyszy człowiekowi w jego drodze do dojrzałości, nie jako instytucja roszcząca sobie prawa do monopolu wychowawczego, lecz jako wspólnota, która w Ewangelii odkrywa najpełniejszy obraz człowieka i dąży do jego realizacji. Wychowanie rozumiemy jako troskliwe towarzyszenie młodemu człowiekowi w odkrywaniu prawdy o sobie, Bogu i świecie. Nie chodzi tu wyłącznie o przekazywanie wiedzy czy kształtowanie umiejętności. Chodzi o formację całej osoby tak, by mogła kochać, żyć w prawdzie i wybierać dobro. Szczególnym wyzwaniem naszych czasów jest osłabienie więzi: rodzinnych, sąsiedzkich i rówieśniczych. Młodzi ludzie coraz częściej dorastają w świecie intensywnej komunikacji cyfrowej, lecz jednocześnie doświadczają osamotnienia. Potrzebują przestrzeni, w których będą wysłuchani, zauważeni i prowadzeni ku dojrzałości. Wobec tak poważnych wyzwań Kościół nie może pozostawać obojętny. Rozumiemy, że żadna instytucja nie zastąpi troskliwego rodzica ani mądrego wychowawcy, ale pragniemy być wsparciem w trudnym dziele wychowania.
2. Lekcje religii prawem uczniów i rodziców Pragniemy jasno powiedzieć, że lekcje religii nie są przywilejem Kościoła. Są konstytucyjnym prawem uczniów i rodziców, wynikającym z zasady wolności sumienia i wyznania oraz prawa rodziców do wychowywania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Lekcje religii pomagają kształtować sumienie, uczą odpowiedzialności, budują hierarchię wartości. Nie służą wyłącznie osobistej formacji wierzących. Pozwalają lepiej poznawać historię Polski i Europy, literaturę, sztukę, etykę społeczną i wiele innych obszarów kultury. Pomagają także lepiej rozumieć samego siebie, odnajdywać sens życia, pogłębiać rozumienie swojej wiary. Do szkolnej edukacji wnoszą coś niepowtarzalnego: odpowiedź na najgłębsze pytania o sens, wartość i cel ludzkiego życia. Dla wielu uczniów, szczególnie w chwilach kryzysu, to właśnie treści wyniesione z lekcji religii okazują się drogowskazem, który nie pozwala się zagubić. W tym kontekście, z niepokojem płynącym z troski o młode pokolenia, obserwujemy działania Ministerstwa Edukacji Narodowej. Nakaz umieszczania lekcji religii przed lub po innych zajęciach szkolnych, redukcja wymiaru nauczania do jednej godziny tygodniowo, możliwość łączenia klas oraz usunięcie oceny z religii ze średniej ocen prowadzą do ich marginalizacji w polskiej szkole. Dlatego apelujemy o niezwłoczne przywrócenie właściwego miejsca tym zajęciom i podjęcie realnego dialogu z przedstawicielami wspólnot religijnych.
3. Konieczność formacji aksjologicznej Zdecydowanie popieramy obywatelski projekt ustawy dążący do zagwarantowania każdemu uczniowi zajęć szkolnych kształtujących aksjologiczny fundament życia w ramach lekcji religii lub etyki. Młody człowiek potrzebuje przestrzeni do rozmowy o odpowiedzialności, godności osoby, uczciwości, solidarności i sensie wspólnego życia. Formacja do wartości nie jest przeciwieństwem pluralizmu – przeciwnie, umożliwia prowadzenie dialogu z szacunkiem i budowanie wspólnoty mimo różnic. Z tych względów uczniowie powinni wybierać między lekcjami religii a etyki. To kwestia odpowiedzialności za przyszłość młodego pokolenia.
4. Edukacja zdrowotna z poszanowaniem rodziny i praw rodziców Kościół od początku istnienia troszczy się o rozwój człowieka w każdym jego wymiarze, dlatego doceniamy potrzebę edukacji zdrowotnej w szkole i dostrzegamy jej znaczenie dla profilaktyki chorób, zdrowia psychicznego oraz odpowiedzialnych postaw społecznych. Nasze obawy dotyczą jednak wizji człowieka, małżeństwa i rodziny, jaka wyłania się z założeń programowych oraz publikowanych podręczników. Dlatego z troską i niepokojem przyjmujemy decyzję Ministerstwa Edukacji Narodowej o obowiązkowym charakterze przedmiotu „Edukacja zdrowotna” od 1 września bieżącego roku. Zwracamy uwagę, że problemu nie rozwiązuje pozostawienie modułu dotyczącego seksualności jako nieobowiązkowego. Wychowanie tak wrażliwej sfery ludzkiego życia musi szanować prawo rodziców do decydowania o jego kształcie. Państwo powinno wspierać rodzinę w wychowaniu, a nie przejmować jej podstawowych funkcji. Seksualność powinna być przedstawiana w perspektywie relacji małżeńskich i rodzinnych, ponieważ w tym kontekście służy autentycznemu dobru człowieka. Niepokoi także brak jednoznacznego stanowiska, że małżeństwo to związek kobiety i mężczyzny. Prosimy zatem rodziców o nieustanne czuwanie nad edukacją własnych dzieci w tak ważnej i zarazem wrażliwej sferze życia. Zwracamy ponadto uwagę, że przy tworzeniu założeń programowych zabrakło szerokiego dialogu ze środowiskami odpowiedzialnymi za wychowanie. Postulaty i prośby Kościoła rzymskokatolickiego nie zostały uwzględnione. Uważamy, że tak ważny obszar edukacji wymaga szerokiego społecznego konsensusu, przejrzystości programowej oraz realnego udziału rodziców i środowisk wychowawczych. Apelujemy o merytoryczne konsultacje z rodzicami, środowiskami wychowawczymi i wspólnotami wyznaniowymi oraz wspólne wypracowanie treści programowych szanujących światopogląd wszystkich rodziców, dzieci i młodzieży.
5. Wdzięczność wobec rodziców, nauczycieli i wychowawców Chcemy skierować słowa szczególnej wdzięczności i serdecznej zachęty do wszystkich rodziców, nauczycieli i wychowawców, którzy każdego dnia podejmują trud wychowania opartego na wartościach. Wasz wysiłek ma ogromne znaczenie, a każda godzina poświęcona na rozmowę o tym, co naprawdę ważne, jest bezcennym darem złożonym w sercu młodego człowieka. Dziękujemy szczególnie Wam, Drodzy nauczyciele religii za wytrwałość i poświęcenie w obliczu piętrzących się trudności. Nic nie zastąpi waszej miłości, obecności i codziennego świadectwa. Drodzy rodzice, prosimy, angażujcie się w życie szkolne, pytajcie o treści nauczania, korzystajcie ze swoich konstytucyjnych praw. Wasze zatroskanie o wychowanie jest niezbędne, a Kościół jest gotów zawsze was wspierać w konsultacjach, przygotowywaniu programów wspierających rodziny, rozwijaniu pomocy psychologicznej i tworzeniu przestrzeni dialogu między szkołą, rodzicami i wspólnotami religijnymi. Wszystkim zaangażowanym w dzieło wychowania udzielamy na nowy rok szkolny pasterskiego błogosławieństwa, prosząc Boga o siłę, mądrość i wytrwałość w tej pięknej, odpowiedzialnej i wymagającej posłudze. Niechaj Maryja, Matka wszystkich wychowawców, otacza Was Swoją macierzyńską opieką w służbie młodemu pokoleniu.
✠ Tadeusz Wojda SAC Arcybiskup Metropolita Gdański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
X Marek Marczak Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski
✠ Józef Kupny Arcybiskup Metropolita Wrocławski
Zastępca Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski
Warszawa, 24 sierpnia 2026
OŚWIADCZENIE KOMISJI WYCHOWANIA KATOLICKIEGO KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI WOBEC PROPOZYCJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ PRZEDMIOTU „EDUKACJA ZDROWOTNA”
W związku z informacją Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 22 maja br., zgodnie z którą „Edukacja zdrowotna” od 1 września 2026 r. będzie przedmiotem obowiązkowym, a zajęcia dotyczące wychowania seksualnego pozostaną nieobowiązkowe, Komisja Wychowania Katolickiego KEP po raz kolejny przypomina i apeluje:
1. Kościół nie jest i nigdy nie był przeciwny wychowaniu dzieci i młodzieży w duchu troski o zdrowie własne oraz innych osób. Od zawsze podkreśla, że należy dbać o zdrowie, ponieważ życie jest darem Boga, a ciało człowieka stanowi świątynię Ducha Świętego. Wyrazem tej troski są liczne działania podejmowane na rzecz profilaktyki, ochrony zdrowia i leczenia. W proponowanej przez MEN podstawie programowej przedmiotu „Edukacja zdrowotna” znajduje się wiele wartościowych treści, dotyczących m.in. troski o zdrowie fizyczne, higieny psychicznej czy rozpoznawania zagrożeń. Jednocześnie pojawiają się w niej także zagadnienia, które naruszają nadrzędną rolę małżeństwa i rodziny w życiu społecznym, chronioną również przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Kościół opiera swoje nauczanie dotyczące małżeństwa i rodziny na głębokich fundamentach antropologicznych i teologicznych. Małżeństwo i rodzina są wpisane w stwórczy zamysł Boga wobec człowieka. Istotą małżeństwa jest przysięga kobiety i mężczyzny, którzy wobec Boga i ludzi ślubują sobie miłość, wierność, uczciwość małżeńską oraz że się nie opuszczą aż do śmierci. Szczególnym darem i wartością małżeństwa są dzieci, dzięki którym małżeństwo staje się rodziną. Dlatego należy podkreślać, że rodzina jest największym skarbem człowieka, a troska o jej dobro i ukazywanie jej piękna stanowią ważne zadanie społeczne. Rodzina jest bowiem „wspólnotą życia i miłości”, fundamentem społeczeństwa oraz „pierwszą szkołą cnót społecznych”, jak nauczał św. Jan Paweł II.
3. Samo wyłączenie edukacji seksualnej z obowiązkowych treści nie rozwiązuje problemu, ponieważ zastrzeżenia dotyczą nie tylko tego obszaru wychowania, ale całej wizji człowieka, małżeństwa i rodziny. Chodzi o podważanie wizji wychowania opartej na prymacie małżeństwa jako związku mężczyzny i kobiety oraz rodziny jako wspólnoty matki, ojca i dzieci. Seksualność człowieka powinna być ukazywana w perspektywie prorodzinnej, a nie wyłącznie jako indywidualny aspekt zdrowia. Należy ją przedstawiać w kontekście miłości małżeńskiej, odpowiedzialności i życia rodzinnego, podkreślając wartość oraz piękno rodziny. Odejście od takiej wizji prowadzi do poważnych konsekwencji społecznych i rodzinnych – pogłębiania kryzysu demograficznego, wzrostu liczby rozwodów i cierpienia dzieci, problemów zdrowotnych, a w szerszej perspektywie także osłabienia narodu i państwa.
Bp Wojciech Osial
Przewodniczący Komisji Wychowania Katolickiego KEP
Warszawa, 27 maja 2026 r.
Komunikat Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski w związku z wydarzeniami w szkole w Kielnie
W związku z wydarzeniem zdjęcia i profanacji krzyża w szkole w Kielnie Komisja Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski wyraża oburzenie faktem, że dochodzi do tego rodzaju aktów wymierzonych przeciwko chrześcijaństwu oraz prawu dzieci do wychowania zgodnego ze światopoglądem ich rodziców. Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy odważnie stanęli w obronie krzyża. Niech to bolesne doświadczenie nas nie dzieli, ale uczy wzajemnego szacunku dla własnych przekonań religijnych.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zapewnia każdemu wolność sumienia i religii, która to wolność realizuje się także w prawie do publicznego manifestowania swojej religii (art. 53 ust. 1-2), które obejmuje, między innymi, umieszczanie symboli religijnych w przestrzeni publicznej. Prawo to jest konsekwencją zapisanej swobody wyrażania poglądów religijnych w życiu publicznym, która dotyczy szeroko rozumianego forum instytucji, w tym wystroju budynków publicznych, do których zaliczają się również szkoły (art. 25 ust. 2 Konstytucji RP). Prawo do umieszczenia krzyża w pomieszczeniach szkolnych gwarantuje wprost Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach (§ 12). Takie rozwiązanie prawne podkreśla szczególną pozycję elementów chrześcijańskiego dziedzictwa narodowego w przestrzeni publicznej, w tym w szkole.
Ustawa „Prawo oświatowe” w preambule stwierdza wyraźnie: „Oświata w Rzeczypospolitej Polskiej stanowi wspólne dobro całego społeczeństwa; kieruje się zasadami zawartymi w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także wskazaniami zawartymi w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Konwencji o Prawach Dziecka. Nauczanie i wychowanie – respektując chrześcijański system wartości – za podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki. Kształcenie i wychowanie służy rozwijaniu u młodzieży poczucia odpowiedzialności, miłości Ojczyzny oraz poszanowania dla polskiego dziedzictwa kulturowego, przy jednoczesnym otwarciu się na wartości kultur Europy i świata”.
Komisja Wychowania Katolickiego oczekuje od instytucji państwowych zdecydowanych działań na rzecz zagwarantowania szacunku do symbolu krzyża, by incydent, do którego doszło w szkole w Kielnie, nie powtórzył się więcej.
Bp Wojciech Osial
Przewodniczący Komisji Wychowania Katolickiego
Konferencji Episkopatu Polski
Warszawa, 8.01.2026
APEL KOMISJI WYCHOWANIA KATOLICKIEGO KEP
W ZWIĄZKU Z WPROWADZENIEM DO SZKÓŁ PRZEDMIOTU EDUKACJA ZDROWOTNA
Warszawa, dnia 27 sierpnia 2025
KWK-P-13/2025
Drodzy Rodzice,
W roku szkolnym 2025/2026 Waszym dzieciom – począwszy od klasy IV szkoły podstawowej, aż po klasę III szkoły ponadpodstawowej – zostanie zaproponowany udział w zajęciach edukacji zdrowotnej. Zajęcia te nie są obowiązkowe, jeżeli jednak nie zadeklarujecie Państwo braku zgody do nieprzekraczalnej daty 25 września br., dziecko zostanie automatycznie zapisane do udziału w tych lekcjach i będzie miało obowiązek w nich uczestniczyć.
Dobrze wiecie, że jako rodzice jesteście odpowiedzialni za wychowanie własnych dzieci. Macie prawo wychowywać je zgodnie z własnymi przekonaniami. Jeśli widzicie, że w szkole są przekazywane jakieś wartości i zasady życia, z którymi się nie zgadzacie, możecie wyrazić swój sprzeciw.
W programie zajęć z edukacji zdrowotnej są treści wartościowe, takie jak troska o zdrowie fizyczne, higienę psychiczną czy rozpoznawanie zagrożeń. Jednak są też treści, które nie są zgodne z wiarą katolicką i narażają dzieci i młodzież na ryzyko poważnych niebezpieczeństw, mogących wpływać na całe ich życie, a także życie rodziny.
Program przedmiotu – w naszej ocenie – stanowi zagrożenie dla katolickiej wizji rodziny, małżeństwa oraz dojrzałości ludzkiej dzieci i młodzieży. Problematyka małżeństwa i rodziny, rozumianych jako wspólnota ojca, matki i dzieci, została potraktowana w nim w sposób marginalny. Tymczasem Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej wyraźnie podkreśla, że małżeństwo, rodzina, macierzyństwo i ojcostwo znajdują się pod szczególną ochroną państwa. W programie znalazły się treści dotyczące tożsamości płciowej oraz kwestii prawnych i społecznych związanych ze środowiskiem LGBTQ+. Wszystkie osoby zasługują na szacunek, ale ich wizja seksualności nie jest zgodna z nauką Kościoła. Proponowane treści mogą prowadzić
do zniekształcenia obrazu kobiecości i męskości, a nawet powodować, że dziewczęta będą identyfikowały się jako chłopcy, a chłopcy – jako dziewczęta, w ich najbardziej wrażliwym okresie życia, w którym młody człowiek poszukuje własnej tożsamości i potrzebuje szczególnego wsparcia, opieki i towarzyszenia mu przez najbliższych. Niezwykle zaś łatwo jest wtedy skrzywdzić młodych ludzi i doprowadzić w konsekwencji do wielu zaburzeń.
Zajęcia poruszające tak istotne i wrażliwe kwestie powinny powstać w oparciu o szeroką debatę społeczną. W Polsce dużą część obywateli stanowią przecież ludzie, którzy przyjmują chrześcijańską wizję małżeństwa i rodziny.
Dlatego zwracamy się do Was, Drodzy Rodzice wyznający katolicką wiarę, abyście głęboko rozważyli proponowane zajęcia z edukacji zdrowotnej i nie wyrażali zgody na udział swoich dzieci w tych zajęciach. Wzór pisma do rezygnacji można znaleźć na stronie: www.takdlaedukacji.pl
+ Bp Wojciech Osial
Przewodniczący Komisji Wychowania Katolickiego KEP
Stanowisko Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski
w sprawie prawnej ochrony ludzkiego życia
Deklaracja Dignitas infinita o godności człowieka to dokument Dykasterii Nauki Wiary zaaprobowany przez Ojca Świętego Franciszka, poruszający kluczowe zagadnienia ludzkiego życia. W związku z narastającą w przestrzeni publicznej i działaniach rządu presją dotyczącą zmiany prawnej ochrony życia ludzkiego w kierunku legalizacji zabijania dzieci w łonie matek, pragniemy przypomnieć jednoznaczne i niezmienne stanowisko Kościoła w tej kwestii.
„Kościół nie przestaje przypominać, że «godność każdej istoty ludzkiej ma charakter istotowy i obowiązuje od chwili poczęcia do naturalnej śmierci. Uznanie tej godności jest niezbywalnym warunkiem wstępnym ochrony egzystencji osobistej i społecznej, a także niezbędnym warunkiem tego, by braterstwo i przyjaźń społeczna mogły się urzeczywistniać między wszystkimi narodami na ziemi». Opierając się na tej nienaruszalnej wartości ludzkiego życia, magisterium Kościoła zawsze wypowiadało się przeciwko aborcji. Św. Jan Paweł II pisze o tym: «Wśród wszystkich przestępstw przeciw życiu, jakie człowiek może popełnić, przerwanie ciąży ma cechy, które czynią z niego występek szczególnie poważny i godny potępienia. […] Dzisiaj jednak świadomość jego zła zaciera się stopniowo w sumieniach wielu ludzi. Akceptacja przerywania ciąży przez mentalność, obyczaj i nawet przez prawo jest wymownym znakiem niezwykle groźnego kryzysu zmysłu moralnego, który stopniowo traci zdolność rozróżnienia między dobrem i złem, nawet wówczas, gdy chodzi o podstawowe prawo do życia. Wobec tak groźnej sytuacji szczególnie potrzebna jest dziś odwaga, która pozwala spojrzeć prawdzie w oczy i nazywać rzeczy po imieniu, nie ulegając wygodnym kompromisom czy też pokusie oszukiwania siebie. […]
Właśnie w przypadku przerywania ciąży można się dziś często spotkać z dwuznacznymi określeniami, jak na przykład ‘zabieg’, które zmierzają do ukrycia jego prawdziwej natury i złagodzenia jego ciężaru w świadomości opinii publicznej. Być może, samo to zjawisko językowe jest już objawem niepokoju nurtującego sumienia. Jednak żadne słowo nie jest w stanie zmienić rzeczywistości: przerwanie ciąży jest – niezależnie od tego, w jaki sposób zostaje dokonane – świadomym i bezpośrednim zabójstwem istoty ludzkiej w początkowym stadium jej życia, obejmującym okres między poczęciem a narodzeniem». Nienarodzone dzieci są zatem «najbardziej bezbronne i niewinne ze wszystkich, a dzisiaj odziera się je z ludzkiej godności, aby robić z nimi to, co się chce, pozbawiając je życia i ustanawiając prawa, by nikt nie mógł temu przeszkodzić». Należy zatem stwierdzić z całą mocą i jasnością, nawet w naszych czasach, że «obrona rodzącego się życia jest ściśle związana z obroną jakiegokolwiek prawa człowieka»” (Deklaracja Dignitas infinita, 47).
W kontekście troski o życie i rozwój dzieci, Rada Stała KEP zachęca wszystkich wiernych do włączenia się w inicjatywę Ojca Świętego Franciszka, który ustanowił pierwsze Światowe Dni Dzieci. Będą one obchodzone 25 i 26 maja 2024 roku. W naszych modlitwach pamiętajmy także o tych dzieciach, którym nigdy nie było dane ujrzeć blasku słońca.
Podpisali Członkowie Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski
Jasna Góra, 2 maja 2024
Za zgodność: Bp Artur G. Miziński
Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski
Rada Stała KEP poleca, by we wszystkich kościołach w Polsce odczytać powyższe Stanowisko po każdej Mszy Świętej, zamieścić je na stronach internetowych parafii i opublikować w biuletynach parafialnych.
Częstochowa, 21 kwietnia 2024
www.droga.com.pl - Dwutygodnik Młodzieży Katolickiej
www.pacierz.pl - pacierz
misericors.org - o miłosierdziu Bożym
http://seminarium.zp.pl/pl/ - Arcybiskupie Seminarium Duchowne w Szczecinie
www.powolania.chrystusowcy.pl
ichtis.info - strona dla młodzieży z Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej
www.znak.com.pl - Wydawnictwo Znak
https://jednosc.com.pl/ - Wydawnictwo Jedność
www.wydawnictwowam.pl - Wydawnictwo WAM
https://rafael.pl/ - Dom Wydawniczy Rafael
www.przymierzemilosierdzia.pl - Przymierze Miłosierdzia w Polsce.
www.szczecin.kuria.pl - Oficjalna strona Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej
www.szczecinska.pl - portal Szczecińskiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę
www.szczecinska-rowerowa.pl - Szczecińska Rowerowa Pielgrzymka na Jasną Górę
https://teo.usz.edu.pl/ - Wydział Teologiczny Uniwersytetu Szczecińskiego
www.seminarium.zp.pl - Arcybiskupie Wyższe Seminarium Duchowne w Szczecinie
https://szczecin.tvp.pl/1590508/arka- Arka TVP3 Szczecin
www.uczennicekrzyza.pl - strona Wspólnoty Sióstr Uczennic Krzyża
www.jezuufamtobie.pl - strona Sióstr Jezusa Miłosiernego w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Myśliborzu
www.centrumformacji.eu - Centrum Formacji przy Wspólnocie Sióstr Uczennic Krzyża
www.duchowosc.com.pl - serwis dla zafascynowanych głębszym podejściem do swojej wiary i jej rozwojem.
www.lumentv.pl - Ewangelizacja w nowych mediach
www.kazaniaksiedzapiotra.pl - kazania księdza Piotra Pawlukiewicza
www.sanktuariapolskie.info - strona stworzona przede wszystkim w celu informacyjnym z myślą o pielgrzymach udających się do sanktuariów i innych miejsc pielgrzymkowych. Znajduje się tam bogata baza informacji związanej z polskimi pieszymi pielgrzymkami, miejscami kultu i najciekawszymi zabytkami Dziedzictwa Narodowego.
www.mateusz.pl - pierwszy portal religijny w Polsce
www.katolicki.net - publikacje, rozmowy, artykuły
www.izajasz.pl - Dokumenty Kościoła Katolickiego
www.isidorus.net - portal świętego Izydora - patrona Internetu i internautów
www.spowiedz.pl - wszelkie informacje o sakramencie pokuty i pojednania
www.episkopat.pl - Konferencja Episkopatu Polski
www.adonai.pl - portal katolicki dla młodych
www.opoka.org.pl - bogaty w treści portal katolicki
www.ekai.pl - portal Katolickiej Agencji Informacyjnej
www.katolik.pl - portal katolicki dla wierzących, niewierzących, poszukujących
www.wiara.pl - aktualne wydarzenia z życia Kościoła, prasy i literatury religijnej,
www.facebog.deon.pl - faceBóg. Bóg jest wszędzie
www.blizejnieba.pl - Strona pełna nieba
www.goratabor.pl - Oficjalna strona corocznych wakacyjnych spotkań młodzieży we Władysławowie, w pierwszych dniach wakacji.
www.golgotamlodych.pl - Spotkania młodzieży poszukującej
www.bosko.pl - Salezjański Portal Młodzieżowy
www.apostol.pl - Portal młodzieży katolickiej
www.przystanekjezus.pl - Przystanek Jezus
https://dlazycia.info/ - Fundacja Małych Stópek
jack.pl - Centrum Literatury i Muzyki Chrześcijańskiej
koinonia.org.pl - Dobra książka
sklep.emmanuel.pl - Dobra książka religijna
www.tolle.pl - Księgarnia internetowa Tolle et lege - książki warte Twojego czasu
www.ichtis.pl - Księgarnia katolicka z dobrą książką
https://www.radiomaryja.pl/ - Radio Maryja
https://www.niedziela.pl/ - Niedziela